मुंबईत आयोजित 'एफई मॉडर्न बीएफएसआय समिट २०२६' मध्ये १५ ऑक्टोबर रोजी विशेष भाषणात ते बोलत होते. बदलत्या तंत्रज्ञानाच्या युगात वित्तीय संस्थांनी आपली नियंत्रणे आणि ग्राहक-विश्वास अधिक मजबूत करण्यावर भर दिला पाहिजे, असा इशारा त्यांनी या वेळी दिला.
डिजिटल युगात अनेक प्रक्रिया स्वयंचलित होत असल्या तरी मूलभूत धोके नाहीसे होत नाहीत, याकडे लक्ष वेधताना स्वामिनाथन म्हणाले:
"स्वतंत्र पडताळणी, 'मेकर-चेकर' व्यवस्था किंवा 'कूलिंग-ऑफ' कालावधीमुळे प्रक्रियेला वेळ लागू शकतो. परंतु, यामुळे त्रुटी, फसवणूक किंवा प्रतिकूल निवडीची (Adverse Selection) शक्यता लक्षणीयरीत्या कमी होते. जर मॅन्युअल तपासणीची जागा अल्गोरिदमने घेतली किंवा कर्जाचे अंडररायटिंग तत्काळ झाले, तरी मूळ धोका संपत नाही; त्यामुळे नियंत्रण यंत्रणाही या तंत्रज्ञानासोबत विकसित झाली पाहिजे."
त्यांनी स्पष्ट केले की संस्थांची वाढ ज्या गतीने आणि स्वरूपात होत आहे, त्याच गतीने त्यांचे नियंत्रण वातावरण (Control Environment) देखील सक्षम राहिले पाहिजे.
तृतीय पक्षांमार्फत (Third Party) चालणाऱ्या उपक्रमांवर भाष्य करताना डेप्युटी गव्हर्नर म्हणाले की, फिनटेक कंपन्यांमार्फत कर्ज देणे किंवा बाह्य प्लॅटफॉर्मद्वारे सेवा पुरवणे शक्य आहे. मात्र, काम बाह्यस्रोतांकडे (Outsourcing) सोपवल्याने संस्थेच्या परवान्याशी (License) संबंधित कायदेशीर व नैतिक जबाबदारी हस्तांतरित होत नाही. अंतिम जबाबदारी ही संबंधित वित्तीय संस्थेचीच राहील.
डेटाचा वाजवी वापर: ग्राहकांच्या डेटाबाबत केवळ 'संमती मिळवली आहे' एवढेच पुरेसे नाही, तर तो डेटा ग्राहकाच्या वाजवी अपेक्षेनुसार (Reasonable Expectations) वापरला जातोय का, हे पाहणे महत्त्वाचे आहे.
तक्रारींमधून शिकण्याची गरज: ग्राहकांच्या तक्रारींकडे केवळ 'प्रकरण बंद करणे' या दृष्टीने पाहू नये. तक्रारींमधील समान धागा शोधल्यास उत्पादन रचना, प्रोत्साहन संरचना (Incentive Structure) किंवा डिजिटल प्रवासातील कमतरता उघड होऊ शकतात.
स्वामिनाथन यांनी स्पष्ट केले की फसवणुकीचा बळी ठरलेला सामान्य ग्राहक ही चूक नक्की कोणाची (फंड हस्तांतरित करणारी संस्था की बनावट खाते असलेली बँक) यात फरक करत नाही. ग्राहकाच्या दृष्टीने संपूर्ण वित्तीय प्रणालीच अयशस्वी ठरलेली असते. त्यामुळे प्रणालीतील एका घटकाची कमकुवत नियंत्रणे संपूर्ण वित्तीय व्यवस्थेच्या विश्वासाला धक्का पोहोचवू शकतात.
शेवटी बोलताना त्यांनी नमूद केले की, भांडवल आणि तरलता (Liquidity) हे मूलभूत घटक महत्त्वाचे आहेतच; परंतु आजच्या परस्परांशी जोडलेल्या डिजिटल जगात एखादी संस्था किती लवकर समस्या ओळखते, निर्णय घेते आणि सेवा पूर्ववत करते, यावर तिची खरी लवचिकता (Resilience) ठरते.